Search icon Hamburger icon menu

Thank you! Your submission has been received!

Oops! Something went wrong while submitting the form

Close icon

Zoeken maar!

Close icon

Fair Internet

28-03-2017

Hoe worden vandaag de rechten van podiumkunstenaars in Europa geregeld ? Wat vragen wij ?

De volledige tekst

NIEUWE WETGEVING VOOR ONZE RECHTEN DOOR EUROPA

De Acteursgilde stelt vast dat er een groeiend deel van ons werk op internet wordt gestreamd en gedownload zonder dat wij daar inkomsten van krijgen. Omdat er op het internet geen grenzen bestaan ligt het dan ook voor de hand dat wij moeten samenwerken met organisaties uit de andere Europese landen.

Dit gebeurt nu al ! De Acteursgilde werkt samen met AEPO-ARTIS (http://www.aepo-artis.org/) In deze organisatie zitten de belangrijkste collectieve beheersvennootschappen van de Europese landen zoals Playright (B), Norma (NL), GVL (D), ADAMI (F), BECS (GB) enz.

AEPO-ARTIS vertegenwoordigt zo'n 500.000 uitvoerende kunstenaars. Acteurs, muzikanten, dansers. Samen proberen wij voor onze belangen op te komen bij de Europese instanties. EN DAT IS NODIG !

Wij hebben aan een oorspronkelijk slecht wetsvoorstel (zie filmpjes) amendementen kunnen toevoegen ! Wij hebben gesproken met Europarlementariërs die de leden van hun fracties kunnen informeren en stemadvies bezorgen. Tot nu toe hadden we contact met Bart Staes (Groen) en Kathleen Van Brempt (SP.A)

Heel concreet is er op 21 juni een stemming in de Commissie Cultuur een stemming over een nieuw wetsvoorstel en in september een stemming in de Commissie Juridische Zaken van het Europees parlement. later dit jaar of begin volgend jaar volgt dan een stemming in de Plenaire zitting van het Europees Parlement.

WAAR GAAT HET NU PRECIES OVER ?

De verschuiving van een markt van fysieke dragers naar een digitale markt is een feit voor wat betreft de muziek- en audiovisuele sector. De naburige rechten, die uitvoerende kunstenaars verbinden met de inkomsten die voortkomen uit de exploitatie van hun prestaties, zijn echter niet mee verschoven. Het voorstel tot hervorming van de Europese Commissie pretendeert wel dat muzikanten en acteurs een betere bescherming wordt geboden, de werkelijke upload van hun naburige rechten blijft zoek.

Steeds meer mensen kiezen voor een betaald abonnement op een streamingdienst als Netflix of Spotify. In België kende de muziekindustrie in 2016 voor het eerst in jaren een groei in de muziekverkopen van bijna 7%. Dit vooral door een sterke groei in het aantal betaalde muziekstreaming (+64,3%). In datzelfde jaar bleek meer dan 50% van de bevolking op dagdagelijkse basis gebruik te maken van online platformen voor het bekijken van video-content  en kenden de markt van betaalde abonnementen voor streaming van film en TV-series opnieuw een stijging met  40%.
Wanneer je betaalt voor mediacontent of er van geniet door het aanvaarden van betaalde commercials, dan lijkt het logisch dat een deel van wat jouw kijk- en luistergedrag opbrengt, terecht komt bij de muzikant en acteur. En toch, in de praktijk komt de vergoeding die wordt betaald voor het genieten van muziek of film via een online platform slechts in beperkte mate terecht bij de muzikanten en acteurs wiens prestaties vervat zitten in wat deze platformen aanbieden.

Muzikanten en acteurs geven hun recht op een vergoeding maar al te gemakkelijk uit handen. Ze staan bij het ondertekenen van een overeenkomst met een producent deze rechten integraal af en dat in ruil voor een schamele vergoeding. Lump sum vergoedingen zijn helaas nog steeds schering en inslag binnen de entertainment sector. Binnen de audiovisuele sector in België, wordt de producent gesterkt door het vermoeden van overdracht dat de acteur in een zeer zwakke onderhandelingspositie plaats.  Ook binnen de muzieksector is de vergoeding op basis van een zogenaamde royalty slechts voor een minderheid van de muzikanten een realiteit.

Het huidige wettelijke kader biedt geen enkele bescherming voor uitvoerende kunstenaars om deze praktijk om te buigen en te streven naar een fair internet.  Op dit moment delen bedrijven als Google, Spotify, Deezer of Netflix een deel van hun inkomsten, uit reclame en uit abonnementen, met de partij die de rechten op de content centraliseert: de producenten. Het is hun rol om deze inkomst te delen met hun muzikanten en acteurs. Maar, er berust op hen geen enkele wettelijke verplichting om dit op te nemen in de overeenkomst met de uitvoerende kunstenaar. Niet in de Belgische wet. Niet in de Europese richtlijnen. Het gebeurt dan ook onvoldoende.

Deze realiteit wordt erkend door de Europese Commissie. De oplossing die ze voorstelt, bewijst echter dat de Commissie in een andere realiteit vertoeft. Het voorstel tot hervorming kent aan uitvoerende kunstenaars een recht op transparantie toe. Ook al is het niet duidelijk hoe meer transparantie muzikanten en acteurs een sterkere onderhandelingspositie zou geven, er dient direct opgemerkt te worden dat dit recht niet kan worden ingeroepen door alle uitvoerende kunstenaars. Het recht is voorbehouden aan die acteurs en muzikanten die door de producent ‘van betekenis’ worden geacht. Hierdoor zal dit recht in de praktijk beperkt blijven tot de minderheid van acteurs en muzikanten die over een overeenkomst beschikken. En zelfs voor hen is het geen zekerheid, want de Commissie voegt toe dat de verplichting vervalt indien het een te grote administratieve last met zich mee zou brengen, een escape-button die vaak zal worden ingedrukt. Het gaat hier immers over grote data-bestanden en producenten beschikken veelal niet over de manschappen en middelen om dergelijke big data te verteren, niet voor zichzelf en al zeker niet voor derden.

Net daarom is het schokkend dat de Europese Commissie geen deel van de oplossing bij het collectief beheer legt. De Europese beheersvennootschappen hebben de laatste jaren enorme investeringen gedaan in het digitaliseren van hun activiteiten en zijn het best geplaatst om grote databestanden te vertalen naar individuele dossiers. Met een richtlijn uit 2014 heeft de Europese Commissie deze organisaties bovendien bijzonder hoge transparantienormen opgelegd. Als beheersvennootschap kan je nooit een administrative burden-button indrukken. Administrative burden is de business. En deze business moeten ze op een gelijke wijze aanbieden aan alle uitvoerende kunstenaars, van grote én van kleine betekenis.
Maar met informatie koop je geen brood. De Europese Commissie moet de logica van haar eigen richtlijnen respecteren en uitvoerende kunstenaars een recht op billijke vergoeding toekennen voor de exploitatie van hun prestaties door online platformen. Een upload van dat principe naar de online omgeving is de beste optie voor een fair internet voor alle speler.
En wanneer voor de uitoefening van dit recht het collectief beheer wordt verplicht, dan is het een win-win-win situatie. Producenten worden verlost van hun administratieve last. Muzikanten en acteurs kunnen rekenen op een correcte vergoeding. En de online platformen? Die kunnen rekenen op zeer transparante partners die de hen aangeleverde informatie op een correcte manier kunnen doorgeven aan de individuele muzikant of acteur.


WAT KAN JE DOEN ?

Teken de online petitie voor een Fair Internet :

https://www.change.org/p/europ...